Mel: Gezinsvakantie in Canada (2026)

Aankomst Canada

Voor een reis naar Canada is het zeker aan te raden om de “ArriveCAN”-app te gebruiken, zodat je de inreisformaliteiten al vanaf 72 uur voor vertrek gemakkelijk vanuit huis kunt regelen. Eenmaal aangekomen in Toronto duurde het nog geen half uur vanaf het moment dat we uit het vliegtuig stapten totdat we bij de bagageband stonden om onze koffers op te halen. We hadden voor de vluchten een eigen stoel voor onze dochter geboekt, ook al had ze qua leeftijd nog op schoot mogen zitten. We hebben geen spijt van deze beslissing, want de vluchtduur is niet te onderschatten. Op deze manier kwam ze spelend en slapend de reis goed door. Ook bij het ophalen van de huurauto kun je tijd besparen door van tevoren op de website van Alamo gebruik te maken van de „Accelerated Check-In“-service. In sommige gevallen is er zelfs een ‘Skip-the-line’-service beschikbaar, zodat je het huurauto-contract thuis al kunt afdrukken en bij het afhaalpunt direct naar de parkeergarage kunt gaan om je auto op te halen. Heel handig!

Niagara Falls

Het was niet mijn eerste bezoek aan de Niagara Falls, dus ik wist wat me te wachten stond. Toch was het een nieuwe ervaring voor mij, omdat ik voor het eerst de zonsopgang bij de Niagara Falls kon zien, dankzij het vroege opstaan vanwege de jetlag. We verbleven in het DoubleTree Fallsview Resort & Spa, waar we ons helemaal thuis voelden. We hadden de boottocht naar de watervallen met Niagara City Cruises niet willen missen en hebben ons daar prima vermaakt. Ook dit is weer een aanrader van mijn kant! De poncho die je ter plaatse krijgt, mag je als souvenir houden.

Van Calgary naar Vancouver

Na het korte bezoek aan de Niagara-watervallen vlogen we de volgende dag verder van Toronto naar Calgary. We haalden onze premium SUV op, die voldoende ruimte bood voor ons en onze bagage (3 grote koffers, 2 stuks handbagage, een kinderdrager, een kinderwagen, 3 rugzakken). Eerst reden we noordwaarts naar Edmonton om vrienden te bezoeken. De River Valley in Edmonton is een enorm recreatiegebied en je merkt helemaal niet dat je nog in een grote stad bent. Edmonton is een behoorlijk groene stad. Met onze vrienden reden we vervolgens door naar Jasper om te kamperen. Kamperen in een tent in september in de Rockies?! Pfff, dat zou wel eens koud kunnen worden. Ja, het was koud, in ieder geval ’s ochtends; overdag was het rond de 20 graden. Maar we waren heerlijk ingepakt, zodat niemand ’s nachts het koud had. De zonsopkomsten op de camping in combinatie met een kampvuur bij het ontbijt zorgden voor onvergetelijke herinneringen en momenten.

Twee jaar geleden hebben er in en rond Jasper helaas hevige branden gewoed. Natuurlijk zijn de gevolgen daarvan ook vandaag de dag nog duidelijk zichtbaar. Desondanks zijn de hoogtepunten van het Jasper National Park grotendeels allemaal te bezoeken en nog steeds prachtig. We zijn naar de Athabasca Falls en het Maligne Lake gereden om daar een stukje te wandelen en de boottocht naar Spirit Island te maken. Op de terugweg van Spirit Island hebben we aan de oever zelfs nog een elandkoe kunnen zien. Verder was ik bij zonsopgang naar het Patricia Lake ten noorden van Jasper „Downtown“ gegaan om van de bijzondere sfeer te genieten. Het voordeel van een reis in september: de zonsopkomsten zijn niet al om 4 uur ’s ochtends.

Bij zonsopgang was ik lang niet de enige op deze populaire foto locatie, maar toch lukte het me om een foto te maken zonder mensen erop.

Na ons verblijf in Jasper namen we afscheid van onze vrienden om via de Icefields Parkway in zuidelijke richting naar het Banff National Park te rijden. Onderweg stopten we bij de Sunwapta Falls en genoten we van onze lunch met uitzicht op het Columbia Icefield.

’s Middags reden we verder langs de Panoramaweg en stopten we nog bij het Peyto-meer en het Bow-meer. Bij het Peyto Lake is het uitkijkplatform pas een paar jaar geleden aangelegd. Je bereikt het na een wandeling van ongeveer 10 minuten (bergopwaarts). Omdat ik deze keer voor Banff een accommodatie buiten de stad had geboekt, hielden we de tijd goed in de gaten om de gondel nog te halen die ons omhoog bracht naar de Sunshine Mountain Lodge in het skigebied Sunshine Mountain.

Wat waren we enthousiast over de rust en het uitzicht! De lodge is zeker een aanrader; in de zomermaanden rijdt er na de laatste gondel een gratis shuttlebus van het dalstation naar het bergstation tot 23.00 uur ’s avonds. Zo kun je de avond nog rustig doorbrengen in Banff, dat op ongeveer 15 minuten rijden ligt. Elke avond waren er een uur lang s’mores bij het kampvuur – gesmolten marshmallows tussen twee koekjes – heerlijk! Het voordeel van deze accommodatie boven op de berg is dat je direct een alpien wandelgebied voor de neus hebt en niet ver hoeft te reizen. De kosten voor de gondel zijn bij de kamerprijs inbegrepen. Het uitkijkplatform Standish Viewing Deck ligt op slechts een korte rit met de stoeltjeslift vanaf de lodge.

We maakten gebruik van de vooraf geboekte shuttlebus om Moraine Lake en Lake Louise te kunnen bezoeken. De shuttlebus kan in het voorjaar online worden geboekt via de website van Parks Canada, of – als dat niet lukt – moet je morgen om 8 uur, twee dagen voor de gewenste bezoekdatum, inloggen om zo je plaats in de bus te reserveren. Een bezoek is in ieder geval een aanrader; voor mij is Moraine Lake zelfs nog meer de moeite waard dan Lake Louise. Het toeval wilde dat juist op de dag dat we de meren wilden bezoeken, het regenachtig was. We zijn toen alleen met de shuttlebus naar Moraine Lake gereden en hebben Lake Louise vanwege het weer overgeslagen.

De wandeling naar de Grassi Lakes bij Canmore was zeker de moeite waard. Je kunt zelf kiezen of je het gestaag stijgende wandelpad wilt nemen of het relatief vlakke pad met een steile klim aan het einde. Wij liepen gestaag omhoog en kozen op de terugweg voor de andere route. Met een kind in de rugzak was de afdaling, die op sommige stukken erg rotsachtig was, een nieuwe uitdaging, maar bood wel prachtige uitzichten. Op de terugweg naar de lodge maakten we nog een tussenstop bij het Three Sisters Viewpoint en kozen we voor de Bow Valley Parkway voor een wat rustigere rit.

Na de derde nacht in de lodge besloten we in Banff te ontbijten en daar nog wat te winkelen. Banff biedt heel veel gratis parkeerplaatsen aan de rand van de stad. Van daaruit loop je ongeveer 5-10 minuten naar Banff Avenue. Op Banff Avenue kun je heel wat tijd doorbrengen: je kunt er slenteren langs de talloze souvenirwinkels, je kunt je misschien uitrusten voor de volgende wandeling, of je kunt gewoon in een restaurant zitten en naar de mensen kijken. Daarna reden we zonder verdere stops door naar Revelstoke, wat ongeveer drie uur duurde. Highway nr. 1 door de Rocky Mountains maakt de rit bijzonder mooi en afwisselend. In Revelstoke verbleven we in het Coast Hillcrest Hotel, dat een geweldig ontbijtbuffet en een gezellig terras met uitzicht heeft.

Uiteindelijk bracht onze reis ons naar de prachtige Okanagan Valley. We namen afscheid van de hoge bergen, maakten een tussenstop bij Dutchmen Dairy in de buurt van Sicamous en kwamen laat in de middag aan bij een vriendin in Peachland. De tijd die we samen doorbrachten stond in het teken van leuke gesprekken, heerlijk eten en korte wandelingen in de omgeving. We lieten ons gewoon op de stroom meevoeren en genoten van de rust. Een bijzonder hoogtepunt was het bezoek aan de Kangaroo Farm in Kelowna, waar niet alleen onze dochter veel plezier aan beleefde. Je kunt er ruim twee uur doorbrengen en veel dieren observeren en aaien. De kangoeroes lopen vrij rond en zijn niet apart omheind, zodat je ze ook kunt aaien en voeren. Langs het Okanaganmeer zijn er veel wijnhuizen en boerenmarkten, zodat je je voorraad kunt aanvullen met heerlijke verse producten.

Na ons verblijf in de Okanagan Valley reden we via de Coquihalla Highway (Hwy. 5) – die eigenlijk heel mooi is, maar we hadden te maken met hevige regen en laaghangende wolken – richting Vancouver, onze laatste stop aan de westkust. De rit verliep dus zonder de normaal gesproken spectaculaire views. in Hope stopten we bij A&W en kochten we nog wat boodschappen voor de laatste dagen.

Vancouver – mijn favoriete stad aan de andere kant van de Stille Oceaan! Prachtig gelegen en het weer was ons zeer gunstig gezind. Ter plaatse hadden wij maar één volle dag, dus twee nachten, maar die ene dag hebben we goed benut en brachten we volledig te voet buiten door. Een wandeling van het Grand Park Hotel Vancouver naar False Creek voor een ontspannen wandeling op de dag van aankomst was precies wat we nodig hadden. De volgende dag liepen we langs English Bay naar Stanley Park. Van daaruit gingen we verder naar het Vancouver Aquarium, een uitstapje dat zeker de moeite waard is voor jong en oud. Ik was er voor het eerst en was gefascineerd door de diversiteit die er te zien was. Aan het einde van de dag liepen we, na een bezoek aan de totempalen, verder langs de oever naar Canada Place. Downtown is echt goed te voet te verkennen en als je genoeg gelopen hebt, neem je gewoon de bus. Onze dag eindigde met een bezoek aan „The Old Spaghetti Factory“ in Gastown, voordat we terugkeerden naar het hotel en Vancouver in het donker vanaf het dakterras bewonderden.

Tussenstop in Winnipeg

Om de lange terugvlucht op te splitsen, besloten we een tussenstop te maken in Winnipeg, in de provincie Manitoba. Bovendien had ik zo de kans om na vele jaren enkele bekenden van mij weer te zien. Dat was natuurlijk bijzonder leuk en ik ben blij dat we dit zo hebben kunnen regelen. In Winnipeg stonden de hereniging en de tussenstop centraal, waardoor ik niet veel over ons verblijf daar kan vertellen. We verbleven in het Humphry Inn & Suites, een centraal gelegen hotel vlak bij “The Forks”. 

We kijken terug op een geweldige reis naar Canada met ons dreumes, waarbij ik oude herinneringen met vrienden kon ophalen en nieuwe geweldige ervaringen met het gezin mocht maken!